من یاد گرفتم همیشه تنهایی با درد و دلام کنار بیام. وقتی قلبم پر از حرف میشه و دلم اندازه ی دنیا میگیره ، تنهایی از پسش بربیام. حتی اگه شبا هق هق گریه هامُ خفه کنم یاد گرفتم تنهایی خودمُ دلداری بدم. یاد گرفتم همیشه وقتی اطرافیانم دلشون گرفته کنارشون باشم و یه گوش باشم واسه درد و دلاشون ولی از هیچ کس انتظاری نداشته باشم. یاد گرفتم دنیا خیلی بی معرفته مثلِ خیلی از آدماش. درست مثلِ یه بازیه. یاد گرفتم خودم باشم و خودم. تنها مثلِ خودت خدایا...
+ خدایا میدونی؟ هیچ وقت نا امید نشدم... چون میدونم که نمیذاری نا امید بشم... عاشقتم :*